Er vindt een zeeslag plaats in de watersport. Geen gevecht om de goedkoopste sloep, geen titanenstrijd om olympische tickets, nee gewoon een ordinaire strijd tussen twee organisaties om geld en macht. Na een gelukkig huwelijk van dertig jaar is de pleuris uitgebroken tussen de echtelieden Watersportverbond en HISWA-Recron. Die liggen in scheiding. Slachtoffer is hun gezamenlijke kind, de stichting CWO. Die kenden we allemaal als de enige erkende zeilopleiding van Nederland. Maar dat is nu verleden tijd. Het gevolg is getouwtrek om erkenning en veel onduidelijkheid. Anders gezegd: de voormalige echtgenoten hebben er een zooitje van gemaakt. Een zeeslag met vooropgezet doel.
U zoekt voor de komende zomer een leuk en verantwoord zeilkamp voor zoon of dochter? Een zeilkamp waar ze niet oververmoeid als junk of alcoholist van terugkeren, maar – misschien – even oververmoeid met een diploma dat er toch toe doet? Dan zal u voortaan moeten kiezen tussen een CWO-zeilschool of een zeilschool die het Nationaal Watersport Diploma (NWD) uitgeeft. De laatste behoort tot een stichting met een aantal commerciële zeilscholen als bestuur, die voortaan namens het Watersportverbond ook de NWD-diplomalijn beheert.
Vanaf 2026 bepaalt de NWD dus hoe de enige erkende standaard voor zeil- en instructeursopleidingen er uit zal zien. De NWD-diploma’s passen zodoende naadloos in de door het Watersportverbond gerunde kersverse Watersport Academy. Er zijn op dit moment tien van zulke NWD-vaarscholen. Zij zijn uiteraard (..) geen HISWA-Recron lid meer of nooit geweest. Deze zeilscholen zijn te vinden op nationaalwatersportdiploma.nl (beetje flauw en verwarrend, want het eerdere CWO opereert onder watersportdiploma.nl). Nu ja, tien… Bij twee van de tien sites antwoordt mijn browser met ‘een mogelijk beveiligingsrisico’.
Dan maar naar een niet erkende zeilopleiding? HISWA-Recron mag dan beweren dat er niets verandert met het CWO en zet haar eigen koers; het Watersportverbond denkt daar écht anders over. Het Verbond klimt meteen in de NOC/NSF boom en schermt de enige partij te zijn die gerechtigd is een opleiding in olympische structuren te kunnen gieten. Dat is vanaf nu dus dat Nationaal Watersport Diploma. Desondanks dient het Verbond deze soep toch minder heet op, dan je nu zou denken. Omdat onder de leden van het Watersportverbond er ook verenigingen zijn die op CWO cursussen drijven. En verder steekt het aantal van nauwelijks tien NWD-zeilscholen nog een beetje bleekjes af tegen de veertig HISWA-Recron zeilopleidingen. In de nabije toekomst lijken beide ‘erkenningen’ nog naast elkaar te mogen bestaan.
Intussen draaien er niet minder dan vijf ‘officiële’ opleidingen-sites. Waarvan een aantal met achterstallig onderhoud. Dat levert een even chaotisch als verwarrend beeld op. Het Watersportverbond rechtvaardigt haar stap met het argument dat de club van recreatieondernemers HISWA-Recron meer bezig is met ondernemen, dan met het opstellen van moderne zeillesplannen. Dat zou inderdaad best zo eens kunnen zijn. Omdat de HISWA toch wat verder van het water is komen te staan na de fusie met de algemene recreatieclub Recron in 2020. In elk geval in de hoofden van betrokkenen. Tegelijk waagt het Watersportverbond als ‘vereniging van verenigingen’ zich met haar Watersport Academy en commerciële NWD-scholen nu indirect ook op het hobbelige ondernemerspad.
Als buitenstaander vraag je je bij bovenstaande onwillekeurig af waarvoor al deze onmin nu toch nodig is. Met het CWO lesplan was toch niet zo veel mis? Het zou daarom wel eens kunnen zijn, dat het in werkelijkheid over veel meer gaat dan een paar regeltjes hoe je moet leren zeilen. Dat het eerder gaat om de macht (lees: het geld) binnen de georganiseerde watersport. Over wie op dit vlak bijvoorbeeld de eerste gesprekspartner met de overheid is of moet worden.
Afijn, ik heb me laten vertellen dat ruim een eeuw geleden er zich complete zeeslagen voltrokken tussen de reddingboten van Katwijk en Noordwijk. Niet om de te redden schipbreukelingen, maar eerder om het geld dat hun wrak zou kunnen opleveren. En dat is uiteindelijk toch ook goed gekomen. Zo houden we de kerstgedachte op de valreep toch nog levend.
Met vriendelijke groet,
Bert Kuijpers,
Opstapper Vaarmarkt
